กระเบื้อง จะเฟื่องฟูลอย ... น้ำเต้าน้อย จะพลอยถอยจม............ผู้ดีจะเดินตรอก ขี้ครอกจะเดินถนน.........
 
 
 
เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา
 
 
 
 
จะกล่าวถึงกรุงศรีอยุธยา
เป็นกรุงรัตนราชพระศาสนา
มหาดิเรกอันเลิศล้น
 
เป็นที่ปรากฏรจนา
 
สรรเสริญอยุธยาทุกแห่งหน
ทุกบุรีสีมามณฑล
จบสกลลูกค้าวานิช
 
ทุกประเทศสิบสองภาษา
 
ย่อมมาพึ่งกรุงศรีอยุธยาเป็นอัคคนิษฐ์
ประชาราษฎร์ปราศจากภัยพิศม์
ทั้งความพิกลจริตแลความทุกข์
 
ฝ่ายองค์พระบรมราชา
 
ครองขันธสีมาเป็นสุข
ด้วยพระกฤษฎีกาทำนุก
จึงอยู่เย็นเป็นสุขสวัสดี
 
เป็นที่อาศัยแก่มนุษย์ในใต้หล้า
 
เป็นที่อาศัยแก่เทวาทุกราศี
ทุกนิกรนรชนมนตรี
คหบดีพราหมณพฤฒา
 
ประดุจดั่งศาลาอาศัย
 
ดั่งหนึ่งร่มพระไทรอันสาขา
ประดุจหนึ่งแม่น้ำพระคงคา 
เป็นที่สิเนหาเมื่อกันดาร
 
ด้วยพระเดชเดชาอานุภาพ 
 
อาจปราบไพรีทุกทิศาน
ทุกประเทศเขตขันธบันดาล
แต่งเครื่องบรรณาการมานอบนบ
 
กรุงศรีอยุธยานั้นสมบูรณ์ 
 
เพิ่มพูนด้วยพระเกียรติยศขจรจบ
อุดมบรมสุขทั้งแผ่นภพ 
จนคำรบศักราชได้สองพัน
 
คราทีนั้นฝูงสัตว์ทั้งหลาย   
 
จะเกิดความอันตรายเป็นแม่นมั่น
ด้วยพระมหากษัตริย์มิได้ทรงทศพิธราชธรรม์  
จึงเกิดเข็ญเป็นมหัศจรรย์สิบหกประการ
 
คือเดือนดาวดินฟ้าจะอาเพท
 
อุบัติเหตุเกิดทั่วทุกทิศาน
มหาเมฆจะลุกเป็นเพลิงกาล 
เกิดนิมิตพิสดารทุกบ้านเมือง
 
พระคงคาจะแดงเดือดดั่งเลือดนก
 
อกแผ่นดินเป็นบ้าฟ้าจะเหลือง
ผีป่าก็จะวิ่งเข้าสิงเมือง
ผีเมืองนั้นจะออกไปอยู่ไพร
 
พระเสื้อเมืองจะเอาตัวหนี   
 
พระกาลกุลีจะเข้ามาเป็นไส้
พระธรณีจะตีอกไห้ 
อกพระกาลจะไหม้อยู่เกรียมกรม
 
ในลักษณะทำนายไว้บ่อห่อนผิด
 
เมื่อวินิศพิศดูก็เห็นสม
มิใช่เทศกาลร้อนก็ร้อนระงม
ิ มิใช่เทศกาลลมลมก็พัด
 
มิใช่เทศกาลหนาวก็หนาวพ้น
 
มิใช่เทศกาลฝนฝนก็อุบัติ
ทุกต้นไม้หย่อมหญ้าสารพัด 
เกิดวิบัตินานาทั่วสากล
 
เทวดาซึ่งรักษาพระศาสนา 
 
จะรักษาแต่คนฝ่ายอกุศล
สัปรุษจะแพ้แก่ทรชน 
มิตรตนจะฆ่าซึ่งความรัก
 
ภรรยาจะฆ่าซึ่งคุณผัว 
 
คนชั่วจะมล้างผู้มีศักดิ์
ลูกศิษย์จะสู้ครูนัก   
จะหาญหักผู้ใหญ่ให้เป็นน้อย
 
ผู้มีศีลจะเสียซึ่งอำนาจ 
 
นักปราชญ์จะตกต่ำต้อย
กระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย   
น้ำเต้าอันลอยนั้นจะถอยจม
 
ผู้มีตระกูลจะสูญเผ่า   
 
เพราะจัณฑาลมันเข้ามาเสพสม
ผู้มีศิลนั้นจะเสียซึ่งอารมณ์   
เพราะสมัครสมาคมด้วยมารยา
 
พระมหากษัตริย์จะเสื่อมสิงหนาท
 
ประเทศราชจะเสื่อมซึ่งยศถา
อาสัจจะเลื่องลือชา   
พระธรรมาจะตกลึกลับ
 
ผู้กล้าจะเสื่อมใจหาญ   
 
จะสาบสูญวิชาการทั้งปวงสรรพ
ผู้มีสินจะถอยจากทรัพย์ 
สัปรุษจะอับซึ่งน้ำใจ
 
ทั้งอยุศฆ์จะถอยเคลื่อนจากเดือนปี
 
ประเวณีจะแปรปรวนตามวิสัย
ทั้งพืชแผ่นดินจะผ่อนไป     
ผลหมากรากไม้จะถอยรส
 
ทั้งแพทย์พรรณว่านยาก็อาเพด
 
เคยเป็นคุณวิเศษก็เสื่อมหมด
จวงจันทร์พรรณไม้อันหอมรส 
จะถอยถดไปตามประเพณี
 
ทั้งเข้าก็จะยากหมากจะแพง   
 
สารพันจะแห้งแล้งเป็นถ้วนถี่
จะบังเกิดทรพิษมิคสัญญี   
ฝูงผีจะวิ่งเข้าปลอมคน
 
กรุงประเทศราชธานี 
 
จะเกิดการกุลีทุกแห่งหน
จะอ้างว้างอกใจทั้งไพร่พล 
จะสาละวนทั่วโลกหญิงชาย
 
จะร้อนอกสมณาประชาราษฎร์ 
 
จะเกิดเข็ญเป็นอุบาทว์นั้นมากหลาย
จะรบราฆ่าฟันกันวุ่นวาย 
ฝูงคนจะล้มตายลงเป็นเบือ
 
ทางน้ำก็จะแห้งเป็นทางบก 
 
เวียงวังจะรกเป็นป่าเสือ
แต่สิงห์สาระสัตว์เนื้อเบื้อ   
นั้นจะหลงเหลือในแผ่นดิน
 
ทั้งผู้คนสารพัดสัตว์ทั้งหลาย
 
จะสาบสูญล้มตายเสียหมดสิ้น
ด้วยพระกาลจะมาผลาญแผ่นดิน
จะสูญสิ้นการณรงค์สงคราม
 
กรุงศรีอยุธยาจะสูญแล้ว   
 
จะลับรัศมีแก้วเจ้าทั้งสาม
ไปจบคำรบปีเดือนคืนยาม
จะสิ้นนามศักราชห้าพัน
 
กรุงศรีอยุธยาเขษมสุข 
 
แสนสนุกยิ่งล้ำเมืองสวรรค์
จะเป็นเมืองแพศยาอาธรรม์ 
นับวันจะเสื่อมสูญ เอย


====================

 

 
ภูวดล แดนไทย
dnavathai@gmail.com

หน้าหลัก